Kıymetli bir insanın hayatına dışarıdan bakıldığında, başına gelen onca zorluk, kayıp ve mücadele insana adaletsiz gibi görünebilir. Oysa bu zorluklar, bir ceza değil, bir inşa sürecidir. Çünkü Allah, sıradan kullarını olduğu gibi bırakabilir; fakat kıymet verdiklerini işlemek, güçlendirmek ve kendisine hizmet edecek hale getirmek ister. Şımarıklık, insanın kendini tanrılaştırmaya başladığı noktadır. Bu yüzden Allah, kıymetli kullarının şımarık bir hayvana dönüşmesine asla müsaade etmez.

İnsanı en iyi bilen Allah’tır. Çünkü onu yaratandır. Ona neyin iyi geleceğini, neyin onu çürüteceğini yalnız O bilir. Kimi zaman insanın huzurla değil acıyla büyümesi gerekir. Tıpkı bir cevherin ateşte arınması gibi. “İnsana bir zarar (sıkıntı) dokunduğunda yan yatarken, otururken ya da ayaktayken Bize dua eder fakat sıkıntısını üstünden kaldırdığımız zaman ise sanki kendisine dokunan sıkıntı için Bize hiç dua etmemiş gibi döner-gider. İşte haddi aşanlara, yapmakta oldukları böyle cazip-süslü gösterilir.” (Yunus Suresi 12. Ayet)

Zorluklar, kıymetli insanın içindeki tembelliği ve hayvani arzuları törpülemek içindir. Zorluklar sayesinde insan içe döner, dua eder, secdeye kapanır, sorgular. Her şeyin yolunda gittiği bir hayat, insanı derinlikten uzaklaştırır. Şımarır, unutkanlaşır, kendini yeterli görmeye başlar. “Hayır! İnsan, kendini ihtiyaçsız gördüğü için azar.” (Alak Suresi: 6-7 Ayetler)

Kendini ihtiyaçsız gören insan, artık ilahi terbiyeden çıkmıştır. Bu hal, hayvani bir hayata yönelmenin, ölçüsüz bir özgürlüğün ve sonunda hüsranın kapısını aralar. Kıymetli bir kul, bu sona terk edilmez. Onun yolu dikenli de olsa, varacağı yer huzur ve anlamdır. Çünkü Allah, bazı insanları yalnızca kendisine ayırır. Onların yeryüzündeki yaşamı, diğerleriyle aynı olmayacaktır. Onlara çok şey verilir, ama çok da alınır. Zira kalpleri dünyaya değil, Yaradan’a bağlansın istenir.

Şımarıklık bir düşüştür. “Sakın şımarma! Bil ki Allah şımarıkları sevmez.” (Kasas Suresi 76. Ayet) Şımaran insan nankörleşir, nefsini Tanrılaştırır. Oysa kıymetli kulun yolu, tevazu ile açılır. Allah onu eğitir, bazen sarsar, bazen ağlatır ama sonunda diriltir. Çünkü o kulun yüreğinde bir kıvılcım vardır. O kıvılcım, sadece imtihan rüzgarlarıyla büyür. Allah, sevdiği kulunu korumaz sadece. Onu büyütür, yoğurur, sınar ve sonunda kendisine hizmet edecek bir yapıya kavuşturur.

O yüzden, başına gelen zorluklarda isyan etme. Belki de Allah seni sıradan biri olmaktan çıkarıp, kıymetliler sınıfına alıyordur…